Naar inhoud

10-03-2009Een vrolijk lentelied, u gebracht door ploeg 2

Minstens even goed scoren als Izegem. Dat was de opdracht. De West-Vlaamse leider had dankzij een overtuigende overwinning tegen ons immers een voorsprong opgebouwd van 2 punten en die achterstand zouden we zeker niet vergroten. Niet dat dat een ramp zou zijn; met een laatste ronde extra (Izegem had immers als enige nog niet tegen het wegens forfait uit de competitie genomen MSV gespeeld) hadden we ons lot sowieso in eigen handen. Maar toch... je speelt op de slotdag tegen het 4e geklasseerde Roeselare liever voor 2.5-1.5 dan voor 4-0.

Het begon in elk geval goed. Jan, die de laatste tijd wat minder in vorm leek, bouwde al snel een gevaarlijke koningsaanval op in z'n geliefde schots vierpaardenspel. Een kolfje naar z'n hand, dachten we alle drie en keerden met gerust hart naar het eigen slagveld. Op bord 1 leek Marc z'n tegenstander al snel overspeeld te hebben in de opening met quasi volledige controle van de zwarte velden als gevolg. Dat zat ook wel snor. Romain en ikzelf deden het wat rustiger aan. Jaren ervaring heeft ons immers geleerd dat het grootste verschil tussen een 2000 en een 1700-1800 vooral in strategischere stellingen tot uiting komt. Romain koos daarom voor de ruilvariant van het damegambiet; ikzelf kwam via een ietwat vreemde zetvolgorde in een hybride nimzo-/dame-indiër terecht.

De zon was ondertussen beginnen schijnen en in ons kleine lokaaltje hadden we een aangenaam zicht op een gro(o)t(e) tuin/park die zich achter Villa Snoeck bevond. Prima locatie overigens: veel ruimte, eigen bar, propere toiletten :-) én gratis ter beschikking van de gemeente Aalter, zo wist de barman van dienst mij te vertellen.

Donderwolken leken zich even boven het bord van Jan te onthullen, toen z'n tegenstander een vervelend Pf2+ dreigde. De "Jean" had evenwel dieper gekeken dan de overzijde en offerde doodleuk een kwaliteit. Hoeveel plusjes er daarna precies op Jans formulier verschenen weet ik niet, maar erg lang duurde het niet meer. Mat en 0-1; Jan kon met sigaret en pint in het mooie weer nog wat "dieper gaan kijken".

Nog een plaatselijke bui op bord 3 alwaar een gemist schijnoffer een pion kostte. Ik ben de laatste tijd echter weer beter in vorm en dan maak je blijkbaar zelf het mooie weer. Het schijnoffer bleek een blunder, want al snel klaarde de hemel en zag wit zich verplicht een kwaliteit te offeren om de binnenvallende stukken van zich af te slaan. Wat overbleef was een witte modderpoel: Tg1, Le1, Pc3, Db3 en een haast onbeschermde koning: 0.5-2.5.

Dat plots opgedoken halfje was ondertussen immers verloren gegaan bij Romain. Klein truukje gemist en pion achter. Z'n tegenstander bood uit elorespect remise aan, wat ijskoud geweigerd werd door Evil Sloot. Toen in het naderende toreneindspel nog een tweede pionnetje ging vallen, hield hij het toch maar voor bekeken en nam het derde remiseaanbod dankbaar aan.

Vroeg naar huis, denk je dan, maar op Marcs bord was het toch niet helemaal zoals gepland gelopen. Erger zelfs: de naderende pionnenstorm leek de zwarte slotgracht helemaal te gaan overspoelen. Net op het moment dat ik aan het wensen was dat we naar Izegem konden bellen om te vragen of Marc remise mocht voorstellen, deed wits loper vreemd genoeg Marcs poort op slot, waardoor deze laatste vrijuit op de andere vleugel kon beginnen. Het vervolg kon waarschijnlijk wel iets vlugger afgemaakt worden, maar Marc haalde gelukkig de eindmeet zonder eeuwig schaak toe te laten en daar namen we alle vier meer dan genoegen mee.

Toen we later op de avond vernamen dat Izegem slechts 2.5-1.5 had weten winnen en wij nu amper 1.5 moeten halen, was het feest compleet. Het ziet er dus naar uit dat we binnen 2 weken het interclubseizoen afsluiten met chamapgne én promotie.

Daar is de lente, daar is de zon
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen
De fallus impudicus staat al in bloei
En de blaadjes krijgen bomen

Joris

Reacties (0)

Er heeft nog niemand gereageerd op dit nieuwsbericht.

Reageren