Naar inhoud

16-10-2010Leuven 1 - Anderlecht 1

Dé match van het seizoen tegen Anderlecht is heel pijnlijk afgelopen. Zo triestig dat er na een week zelfs nog geen verslag is. Met 1-7 verliezen is dan ook hard en een nederige les in bescheidenheid. Op papier was Anderlecht de betere ploeg en ook op de borden zat een ploegoverwinning er nooit in.
 
Op bord 1 mocht Maurice tegen de uitermate vriendelijke GM Paul Motwani spelen. Zaterdag had hij in de Nederlandse competitie al een grootmeestertje op remise gehouden met zwart, dus met de witte stukken kon dat alleen maar nog beter aflopen. Na de ruilvariant in het Slavisch volgende heel wat gemanouvreer en wat geruil. De stelling was nooit ver uit evenwicht, maar toch leek het alsof Maurice steeds lichtjes aan het pressen was. Alles werd uiteindelijk geruild, maar in een paard en loper eindspel met wat pionnetjes was de remise uiteindelijk toch het logische resultaat.
 
Ikzelf speelde met wit tegen Michel De Wit en na de opening keek ik tevreden naar mijn stelling. Toen ik in lichte tijdnood kwam, overspeelde mijn tegenstander zijn stelling. Ik zag helaas nergens een betere voortzetting en berustte daarom  een T+L vs T+P eindspel. Mijn loper stond goed, mijn toren won een paar pionnetjes, maar helaas stond mijn koning afgesneden en passief. Remise.
 
Maarten Praet was heel de partij gehakt aan het maken van Felix Beeckmans. Die speelde een zet of 10 met zijn dame en geraakte nooit ontwikkeld. Maarten vloeg er serieus in, maar overzag in een complexe stelling een verdedigende tussenzet waardoor Felix zich wonderbaarlijk helemaal kon bevrijden. Met een geofferd stuk minder stopte het hakken van Maarten dan ook abrupt. Jammer.
 
Geert speelde een degelijke partij op bord 4 tegen Jan Van Mechelen. De nuances van de partij zijn mij ontgaan, maar op een bepaald moment stelde Jan remise voor. Als jouw tegenstander remise voorstelt, dan weet je dat je een goede stelling hebt en/of dat je tegenstander er niet volledig gerust in is. Of je moet een tegenstander hebben die serieuze omgekeerde mind-games speelt. Achteraf zei Geert dat hij de remise toch zou aangenomen hebben, omdat de stelling zo onduidelijk was en hij niet al te veel tijd meer had. Maar als een echte ploegspeler beukte hij voort op het bord om dat sprankeltje hoop op een matchpunt levendig te houden. In een moeilijke stelling won Jan ineens. Jammer voor Geert, maar zeer eervol.
 
Bord 5 was voor Karl tegen Marcel Roofthoofd. Ik zat een rij achter Karl en zag hem helaas af en toe een diepe zucht maken. Zijn stelling was iets van het Frans en na wat gemoffel werd alles buiten toren en paard versus loper geruild. De loper van Karl zag er wat minder actief uit en zijn pionnenstructuur had een paar gaatjes. De afloop heb ik gemist, maar na een dappere verdediging bleek Karl zijn stelling toch te moeilijk om te keepen.
 
Eddy Van Espen op 6 speelde met zwart een vlijmscherpe variant in de Aljechin. In de vierpionnen-variant heeft wit normaal een belachelijk sterk centrum, maar krijgt zwart al snel tactische kansen. Ik was er eerlijk gezegd nooit gerust in, en had liever een rustige stelling zonder dames en al te veel stukken bij Eddy gezien. In de partij bleek het witte centrum te sterk en het ruimtevoordeel te groot. Er moet een foefje gebeurd zijn, want ook hier was de partij plots gedaan voor Eddy.
 
Roel bekampte Walter Tonoli op 7. Vorig seizoen speelde Walter nog op bord 2, dus de ploeg van Anderlecht heeft een pak ambitie dit jaar. De Maroczy opening liep goed voor Roel. Hij had meer ruimte en iets meer ontwikkeling. De zwarte stelling heeft echter geen echte zwakte en manoeuvreren is dan ook onvermijdelijk. Alles liep gesmeerd bij Roel, de d-lijn werd mooi gecontroleerd, maar ineens liep het mis. Ergens verloor hij een pion, hoogstwaarschijnlijk door tijdnood. Het toreneindspel met 1 pionnetje minder werd moedig gekeept, maar het mocht gewoon niet zijn.
 
Kapitein Marc Weiler kreeg een Nederlandse jeugdspeler voor zich. De stellingen die op bord kwamen zagen er altijd gebalanceerd uit, maar ook hier sloeg het noodlot toe. Geen idee hoe of waarom, het was gewoon ineens gedaan voor Marc.
 
Conclusie:
1-7 moet de zwaarste thuisnederlaag ooit zijn
niemand heeft gewonnen
Geert is een ploegspeler
zware cijfers
Anderlecht wordt los kampioen
onze ambitie wordt terug een seizoentje opgeborgen
Maurice gaat voor een IM-norm een vrolijkt daarmee onze plaats in de middenmoot op

 

Verslag: Bram Vermeulen

Reacties (3)

arnaud - 20 oktober 14.52u.

@Thomas: gauw een paar matchen verprutsen dan, tijd dat ik eens een rondje meedoe :-)

Maurice - 17 oktober 17.49u.

Mijn remise was eigenlijk erg moeizaam. Ik hinkte op teveel ideeen en zwart manoevreerde goed en uiteindelijk heb ik een isolani gekregen voor optisch actief stukkenspel. Maar zwart speelde het goed en na dameruil had ik een erg moeizaam eindspel. In de analyse hadden we een goed winstplan voor zwart gevonden, wat hij gelukkig niet deed :)

Thomas - 17 oktober 14.36u.

En zo zie je dat een kl*te-match toch nog een leuk verslag kan opleveren :)

Reageren