Naar inhoud

04-04-2011Ronde 11 : Leuven Centraal 1 – Boitsfort 1 : 6-2

Na het treurige 4-4 in de vorige ronde tegen Mechelen was een klinkende overwinning nodig om in schoonheid te eindigen. Dat stond ook al op voorhand vast, want met Roel op bord 8 speelden we elogewijs met ons allersterkste opstelling. Een gemiddelde van boven de 2250 is redelijk decadent en de match was maar een formaliteit.

Akesson en Peek wonnen na wat geschuifel in het eindspel. Geen bling-bling schaak, maar wel efficiënt. Mijn tegenstander verloor omdat zijn speelstijl bestond uit 60% schrik, 30% zenuwen en 10% pure angst. Ik snapte eerst niet waarom, maar toen schoten de immer wijze woorden van Bart R. mij te binnen. Die had mij vrijdag qua schrikwekkendheid nog op dezelfde hoogte als Faust gezet, omdat ik al enige tijd ongeschoren rondloop. Maarten speelde voor de verandering eens heel snel. Een maroczy met zwart, waarin hij remise gaf op het einde. Veel te vriendelijk, maar ook de tegenstander van Geert deed mee. In tijdnood gaf Geert een toren cadeau, de andere had toch maar 1 seconde meer op de klok. Helaas waren er ineens wel al 40 zetten gespeeld. Uit pure sympathie en met een groot gevoel voor rechtvaardigheid bedekte zijn tegenstander dit voorvalletje met de mantel der remise en liefde. Op bord 6 was Karl terug van weggeweest. Zijn zwarte drakenloper won vlotjes, te meer omdat de andere besloot die h- en g-pion maar gewoon te laten staan. Er is dus toch nog iemand die niet weet dat je gewoon voor mat op de h-lijn moet spelen. Op 7 ging Eddy voor een weinig ambitieus paardeneindspel. Er schoten gewoon te weinig mogelijkheden over voor diene van Boitsfort om iets stom te doen, en dus remise. Roel won een pion, en nog een pion, en dan nog ergens een pion of twee, maar de andere had zonder het echt te plannen veel compensatie gekregen. Een remiseke zorgde voor de 6-2 eindstand.

Na de match was ploegkapitein Marc globaal tevreden over de prestaties dit seizoen. De tweede plaats in het eindklassement is op papier niet slecht, maar een overweldigend seizoen was het nu ook weer niet. We hebben 6 keer gewonnen, 3 keer verloren en 2 keer gelijk gespeeld. Dat zijn 5 collectieve off-days, wat toch net iets te veel is voor een ploeg die voor promotie speelt. Het zijn ook niet zozeer de resultaten, maar wel de soms gezapige moraal die het seizoen weinig glans geven. Er was te vaak te weinig vechtlust en de kopjes gingen al snel hangen als er is iets mis ging. Voor een stuk komt dat waarschijnlijk door de blamage in de titelmatch tegen Anderlecht op de tweede speeldag. Heel het seizoen hebben we dan maar voor de eer van Leuven moeten spelen, en dat is blijkbaar niet zo evident. Volgend jaar zal de lat qua agressiviteit pakken hoger liggen, zodat jullie krijgen waar jullie recht op hebben: een ploeg in eerste klasse. Met de komst van Steven G. spelen we sowieso iedereen kapot, en al die andere ploegen uit kleine gehuchtjes zullen veel lef moeten hebben om het tegen ons dream team te durven opnemen. Met 3 tweede plaatsen en een kampioenenploeg ligt er in ieder geval een meer dan solide basis om volgend seizoen pas echt potten te breken.

Verslag: Bram.

Reacties (6)

arnaud - 11 april 10.02u.

oei, een gezamenlijke plicht, dat had ik nog niet door ... dan zal ik nederig moeten meedoen natuurlijk. Roffel de roffel, we zijn kampioen!

bram - 08 april 16.52u.

@arno: Je hebt natuurlijk gelijk dat iedereen zijn eigen partij speelt. Toch vind ik het een gezamenlijke plicht om op de trommel te roffelen. IC zijn nu eenmaal de enigste partijen waar je boven je eigen matchke kan uitstijgen. De mate waarin je elkaars spel onrechtstreeks beïnvloedt blijft altijd beperkt, maar er heerst toch altijd een soort vibe of sfeertje. Ik geloof daarom dat ploegen beter draaien als iedereen elkaar wat oppept en met elkaar meeleeft. De meeste spelers zitten volgens mij liever naast hongerige, dan naast gezapige teamgenoten die niet strijden voor wat ze waard zijn. Het is geen zwart-wit verhaal, maar als je voor je ploeg speelt dan moet er voor mij i.i.g. wat meer tromgeroffel en trots bij zijn dan op een doorsnee vrijdagavond.

De vrijpion verloren van een bende desperado’s? Misschien was het een list om sympathiek over te komen en eindelijk gefusioneerd te geraken:) Voor de nostalgie, er liggen in de bibliotheek heel wat oude clubbladen van LVL (John Pion), waarin derby’s uitgebreid becommentarieerd worden. Heeft er iemand zin heeft om deze samen te bundelen met Desperado materiaal? Over de rijke geschiedenis van Leuven Centraal is helaas veel te weinig verzameld en geschreven :(

arnaud - 06 april 14.51u.

dat laatste is jammer genoeg niet aan te leren Steven, alle ervaring ten spijt, dat is een geboorte-aanleg :-) idioot afgaan kan je wel leren daarentegen. Maar mij met vice-interclubverantwoordelijkheid willen opzadelen ... ik dacht dat je me toch een beetje graag zag ... blijkbaar niet :-)

Steven F. - 06 april 14.13u.

Allright, ik zie nieuwe Arnaud wel zitten als vice-interclubverantwoordelijke. Een perfecte mix van gezelligheid, nederigheid en redelijkheid. En natuurlijk ervaring in geniaal afgaan, niet onbelangrijk!

arnaud - 05 april 13.42u.

'gezapige moraal' klinkt nochtans goed, jammer dat het volgend jaar precies niet meer zal mogen :-) Ach, misschien wat minder op de trommel roffelen, indertijd heeft de Vrijpion zo al wel een afgang of twee meegemaakt. Je speelt als ploeg, akkoord, maar uiteindelijk speelt iedereen zijn eigen partij, de ene is toevallig in vorm en de andere niet. Ik geloof dus amper in oppeppende of defetistische taal. Gewoon spelen en elkaar op de hoogte houden van de ploegopstelling van de anderen. Her en der wat voorbereiden heeft wel nut. Ik herinner me hoe de Vrijpion indertijd met een dream-team een degradatiematch ging winnen van Desperado in tweede afdeling. We zijn ons toen voorbijgelopen en keihard in de voorbereiding van de Desperado-ploeg gevallen. De afgang was haast geniaal met een gemiddelde van 200 punten meer of zo. Ik raad wel aan dat er bijvoorbeeld voor elke ronde iemand wordt aangeduid die info verzamelt over mogelijke opstelling en openingsrepertoire van de tegenstanders. Uit tweede promoveren is NOOIT simpel. Dat ik het heb gezegd. Succes mannen!

Bart P - 05 april 13.15u.

Je nieuwe look heeft inderdaad een ietwat duivels gehalte, in een Blackadder-stijl dan...
Volgend jaar moeten jullie zeker voor het foutloze parcours gaan.

Reageren