Naar inhoud

05-12-2012NIC R5: CREC 2 - Leuven Centraal 1

Bord 8: Sven Cuyt (1655) v. Majeswki Philippe (1829)
 
Op het 8ste en laatste bord mocht Sven eens aantreden als reserve. Hij kreeg toch een
redelijk ervaren tegenstander tegen. Sven heeft dat eigenlijk wel goed gedaan. Vanuit de
opening won hij een pion en kon vanaf dan toch op winst proberen spelen. Het was wel
een pion die zover opgerukt was dat het te vergelijken is met de troepen van Napoleon
in Rusland: St-Petersburg is echt wel te ver! Uiteindelijk stierf het materiaalvoordeel uit
en eindigde de partij in een vredige remise. Na de partij hebben we Sven drie uur niet
meer gezien; bleek dat onze overactieve mus al die tijd had staan analyseren met zijn
tegenstander! Dat Sven dat zolang uithield verbaast me minder, maar dat zijn tegenstander
dat zolang zag zitten is wel straf. Aan de toog konden ze me geruststellen: “ne vous
inquiétez pas, Philippe n’a pas emporté son fusil de chasse”.
 
Bord 7: Verheyden Frédéric (2018) v. Verheyden Jonas (2044)
 
Op bord 7 hadden we dan een Verheyden – Verheyden derby! Ergens leef ik wel mee met
de tegenstander van Jonas. Alweer iemand die veel hoopte en waarschijnlijk nog terecht
ook, maar vervolgens een desillusie rijker met hangende schouders naar huis mocht.
 
Jonas speelt een beetje als een velociraptor uit het Mesozoïcum, die geklauwde
smeerlappen daar, die in bende aanvallen. Oudere Verheyden was nochtans niet
zinnens om zich zomaar te laten oppeuzelen en met een flinke klap kreeg hij Jonas in
het struikgewas om er zijn wonden te gaan uitlikken voor de rest van de partij. Maar dat
is het punt; Jonas likte daar wel zijn wonden maar keek ondertussen onopvallend en
met onverminderde vraatzucht door de blaren naar een moment van zwakte van zijn
tegenstander (die zichzelf ondertussen vredig naar de winst dacht te mogen grazen). Het
onheil geschiedde; een ogenblik maar draaide oude Verheyden zijn hoofd van het gevaar
weg waarop Jonas - prompt uit het struikgewas opspringend - zich met een gebroken pootje
naar de nek van zijn tegenstander spurtte, zijn tanden erin zette en vervolgens de oude kolos
niet meer losliet totdat hij uitgeput nog een remisevoorstel deed om aan deze onafwendbare
verschrikkelijke dood te ontsnappen. Het remisevoorstel viel in dovemans oren: Jonas was
al te druk aan het peuzelen.
Meer aristocratische schakers zouden stellen dat een dergelijk partijverloop niet geheel
netjes is! Och, ik heb Jonas al veel erger zien doen. Na een remisevoorstel de blote koning
over het bord laten lopen onder een spervuur van vijandige torens en dame en dat allemaal
omdat hij niet meteen een verliesvariant zag en hij verhoopte dat zijn tegenstander het zou
verprutsen, wat die ook zonder meer deed. Enfin, mooi zo, efficiënt en weer een punt bij voor
Leuven 1!
 
Bord 6: Steff Helsen (2103) v. Bruno Ricardo (2021)
 
Op bord 6 speelde Steff met wit tegen Bruno Ricardo. Ik vond het best wel fijn om Steff
naast me te hebben, want dat was zo een echte “everything under control” partij. Ik werd
 
dus niet teveel afgeleid. Steff gaf het loperpaar in ruil voor gemakkelijk spel en druk op de
geïsoleerde d-pion. Eigenlijk een klassiekertje; de druk steeg en steeg en steeg totdat zijn
tegenstander het lumineus idee bedacht dat hij ergens tegenspel moest zien proberen te
krijgen, waarna hij het eigenlijk alleen nog maar veel erger had gemaakt. Om mijn lijstje uit
het dierenrijk aan te vullen, zou ik het een boa-partij noemen. Van zodra de tegenstander
een beetje probeert te ademen, laat je het toe, maar enkel om bij het uitademen wat meer te
kunnen verstrengelen: “si j’embrasse mon enemi, c’est pour mieux l’étouffer”. Na een paar
uur spel werd hier dus een vrij risicoloos vol punt binnengehaald. Ik weet niet of Steff zijn
kaakbeenderen ook zo van elkaar kan losmaken, maar het zou niet hebben misstaan als hij
vervolgens zijn tegenstander zou hebben ingeslikt, beginnend bij het hoofd … “euh Steff, er
hangt nog een schoenveter aan uw mondhoek”.
 
Bord 5: Remy Joel (2048) v. Aglave Arnaud (2106)
 
Op bord 5 speelde ik met zwart. Ja, wat is er daar gebeurd. Het was wel een beetje
een “gekke mangoeste” partij. We draaien een Colle- opening (wit speelt d4 en c3, met
de loper naar g5) waarin ik mijn tegenstander wat passief zag spelen. Ik trok het me niet
teveel aan en dacht voornamelijk aan het moment waarop de koffie aan de toog eindelijk
doorgelopen zou zijn. Twee pogingen tot het bekomen van een koffie waren immers al fout
gelopen. Je krijgt de geur, maar niet de rest. Crimineel is dat, op een zondag. Misschien
was ik dus wat boos of zo. In ieder geval zag ik op een gegeven ogenblik de kans om
een blitzkrieg te draaien. Ik heb dus - op het paard na - mijn volledige koningsvleugel
onaangeroerd laten staan (met de koning op e8 en de pion op e7 inbegrepen) en heb met
de rest van mijn stukken de partij gewonnen. Pas op de 27ste zet deed ik mijn eerste zet op
de koningsvleugel en tegen dan had ik al 8 keer met de dame gespeeld. Via de damevleugel
manoeuvreerde ik met een felle bocht naar links al mijn damevleugelstukken naar de
witte koning en nadat hij gedaan had met flippen, kwam ik er op de 22ste zet met stuk- en
kwalwinst uit. Na de blitzkrieg moest ik met een toren extra nog wel even opletten want de
rest van mijn stukken zat nog in de garage te roken natuurlijk. De lezer mag gerust zijn,
tegen dat hij iets begon te dreigen was de koningsvleugel ontwikkeld, had ik naast de toren
nog twee pionnen extra meegegrabbeld en gaf mijn tegenstander op. De rest wou hij niet
meer zien en ik had ondertussen koffie gehad.
 
Nadat ik het heb gehad over een overactieve mus, een hongerige velociraptor en een
wurgende boa, zal ik het wat mezelf betreft houden op een ‘gekke mangoeste’-partij.
 
Op de laatste 4 borden heeft onze Leuvense ‘zoo’ het wel niet slecht gedaan, 3,5 op 4!
Beestig.
 
De beschrijving van de eerste 4 borden is een ander verhaal. Ik moet zeggen dat ik zelf
het meeste niet heb kunnen volgen. Ik ben na de partijen her en der wat gaan uitvragen,
ma ja, op die hogere borden antwoorden ze op de vraag “hoe was uw partij?” steevast met
een resem varianten, terwijl de schrijver eerder impressies verhoopte (die zijn toch iets
makkelijker om in en verslag te draaien).
 
Bord 4: Eddy van Espen (2127) v. Lalau Alexandre (2102)
 
Op bord 4 speelde Eddy tegen Lalau. Wat ik ervan heb gezien is dat het even flink verkeerd
is gegaan met onze Eddy. De andere had stuk en twee pionnen voor de toren in een erg
compacte structuur (waar de torens minder waarde hebben). Nadien stond Eddy op en het
was blijkbaar remise geworden. Als iets leuk uitdraait, hoef ik absoluut niet meer te weten
waarom. Een half puntje extra was een feit.
 
Bord 3: Israel Gregory (2103 ) v. Olivia Olva Carlos (2145)
 
Op bord 3 deed Carlos weer waar hij goed in is; spelen tot de laatste man. Hij stond na de
opening helemaal quatsch, zijn tegenstander realiseerde zich nog niet meteen dat zwart wel
degelijk nog een actief plan had, liet het toe, stond vervolgens hoogstwaarschijnlijk weer
verloren en na een misschien iets te optimistische torenruil van Carlos werd het eindspel van
loper en twee pionnen tegen de toren remise. Het was immers een randpion en de slechte
hoekloper; wit offerde zijn toren tegen de d-pion van Carlos en de partij werd 5 minuten later
remise bevonden. Waar dat die 5 minuten nog voor nodig waren, is me niet geheel duidelijk.
 
Bord 2: Geert Leunis (2326) v. Piacentini Claudio (2188)
 
Op bord 2 heeft Geert gewoon geprutst denk ik: twee keer geblunderd. De laatste blunder
was een bedoeld schijnoffer, maar na een tussenzet van zijn tegenstander draaide dat uit
in een ongewild echt offer. Het boeltje ging dan ook nog eens door in tijdsnood. Ja, ik vrees
dat Geert zichzelf wat heeft verhangen in deze partij. Kan gebeuren hé. We houden hem
nog wel een wandeling naar Leuven tegoed aangezien hij toch flink heeft staan lobbyen voor
deze sanctie sinds de laatste ronde.
 
Bord 1: Sclacmender Julien (2234) v. Maurice Peek (2396)
 
Op bord 1 wist Maurice me te vertellen dat hij er ook wel goed uitgeraakt is. Een stevige fout
in de opening en zwart (Maurice) mocht het spel ondergaan voor een partij lang. Na een
tijdje wist hij een pion te geven in ruil voor toch wat tegenspel. Het tegenspel groeide tot op
het punt dat zijn tegenstander zelf remise voorstelde. Maurice nam het zonder teveel twijfels
gewoon aan.
 
Daarmee was de 5-3 tegen Crec2 (Charleroi) een feit en heeft Leuven 1 zich toch min of
meer al veilig gesteld in de tweede afdeling!
 
Verslag: Arnaud

Reacties (1)

Willem - 05 december 14.36u.

Ik vind dat onze eerste ploeg altijd moet winnen. Gewoon voor de verslagen van Arnaud!

Reageren