Naar inhoud

16-10-2013NIC R3: Verslag ploeg 1

Voor een korte samenvatting moet u gewoon weten dat onze eerste ploeg weer veel te sterk was voor de ”tegenstand”. Laat ons zeggen dat we de tegenstander niet alleen op de grond hebben gekregen, maar dat we er daarna ook nog eens met een pletwals zijn overgereden... gewoon om zeker te zijn :-)

Maurice Peek (2391) – Bruno Lacroix (2229)
Boitsfort miste hun sterkste speler op het eerste bord en dat zullen ze geweten hebben. Na de opening was de stelling nog wat onduidelijk, maar het speelde wel gemakkelijk voor Maurice. Na wat onnauwkeurigheden van zwart kreeg Maurice ruimtevoordeel en het loperpaar. Nadat zijn tegenstander een actieve zet deed besloot Maurice dan een pion te offeren waarna zijn aanval toch vrij soepel won. 1-0

Thierry Van Houtte (2224) – Benjamin Tonoli (2211)
Benjamin met zwart hield gelijke tred met zijn tegenstander en kwam in een toreneindspel met elk nog zo’n 5 pionnen maar Benjamin had een gedekte vrijpion en iets actievere torens. Ik vroeg mij af of dit voldoende zou zijn voor de winst. Misschien mede met de hulp van de tegenstander die iets wou forceren wrong Benjamin zich door in de stelling van zijn tegenstander en begon pionnetjes te snoepen terwijl zijn tegenstander aan de overkant van het bord ook pionnetjes begon te snoepen. Zijn tegenstander was echter geen zoetebek want hij snoepte er eentje minder dan Benjamin. Beide spelers waren ondertussen in hoge tijdnood maar er werd vakkundig afgewerkt door Benjamin om het volle punt binnen te halen.

Roel Goossens (2153) – Mourad De Villers (2217)
Roel zijn partij heb ik niet echt gevolgd, maar zoals het een vaste speler betaamt speelde hij weer een solide remise. Nog geen 0 voor Roel dit seizoen.

Eric Van Uytven (2151) – Jonas Verheyden (2129)
Ikzelf had zwart en mijn tegenstander speelde een soort Colle-systeem. Op een gegeven moment provoceer ik een push met de e-pion, die er gevaarlijk uit ziet, maar ik had het gevoel dat ik de stelling kon keepen. Mijn tegenstander hapt toe, pusht zijn e-pion naar e5 en een zet later naar e6. Ik moet terugslaan met de f-pion, waardoor ik een dubbelpion krijg en mijn koning die wat in de wind staat. Ook Houdini gaat akkoord met mijn tegenstander: licht voordeel voor wit. Mijn tegenstander speelt het sterk, maar toch slinkt de compensatie stilaan en al snel wordt de stelling terug gelijk. Ik behoud mijn pluspion tot in het eindspel, maar kan hem nooit ontdubbelen. Ik moet uiteindelijk toestaan dat alles wordt afgeruild en we blijven over met elk nog 1 loper (gelijkveldige) maar mijn dubbelpion wordt tegengehouden door 1 enkele pion op de verkeerde kleur en is dus niets waard. Ik denk zelfs dat wit nog de beste kansen had met zijn actievere koning. Hij stelt remise voor en ik accepteer.

Carlos Oliva Olave (2118) – Pascal Lallemand (2145)
Carlos kreeg koningsindisch tegen. De partij begon heel rustig, maar rond zet 20 brak het spel los. Carlos leek een licht voordeel te hebben vermits hij het loperpaar had. Een duidelijke winst zat er nog niet in, en tegen de 34ste zet geraakte hij in tijdnood. Hij won nog een pion maar bood remise aan omdat hij geen risico’s wou nemen.

Denis-Emmanuel Philippe (2102) – Marc Weiler (2073)
Marc speelde een solide partij, tot hij fundamenteel mistastte: hij berustte in remise, maar in dat misplaatst streven om de remise te forceren blunderde hij een belangrijke g-pion weg. Om de zaak toch maar te beredderen gaf hij dan maar een tweede en een derde pion mee in de aanbieding. Het spuien van een donkere mist over het bord werkte, en Houdini evalueerde zijn tegenaanval op een steile -16.76 in zijn voordeel. Zijn weggeblunderde g-pion had zich ontpopt tot een koningsaanval op de g-lijn...twee zetten voor mat, en drie seconden voor de vlag gaf zijn tegenstander gedegouteerd op. Zoals Romain achteraf zei: gestolen punten smaken het zoetst!

Stijn Van Noten (1858) – Jeno Czuczai (2087)
Stijn is één van onze invallers en moest tegen een oude bekende spelen: Jeno. Het terugzien van oude vrienden brengt altijd veel emoties met zich mee, en dit keer was het niet anders. Vorig seizoen moest Stijn namelijk ook tegen Jeno spelen. Toen de vlag van Jeno vorig jaar viel op de 39ste zet, speelde hij nog rap een zet en beweerde daarna bij hoog en laag dat hij deze zet nog binnen de tijdscontrole had gemaakt. Hij werd zelfs bijzonder kwaad toen meerdere getuigen kwamen zeggen dat dat niet zo was. Na even te polsen bij de teamgenoten bleek dat hij dit wel vaker deed.
Dit jaar haalde hij de tijdscontrole wél, maar dan begon het nog maar net: Stijn stond heel de partij beter en had een pion meer in een complex eindspel met elk nog een paard en een loper. Toenemende tijdsnood zorgde er echter voor dat Stijn een pionnetje moest teruggeven en de stelling werd opnieuw remise. Door de extreme tijdnood deed Stijn op een gegeven ogenblik een onreglementaire zet: hij bewoog een stuk terwijl hij schaak stond. Zijn tegenstander was blij: “Dit betekent het einde van de partij” verkondigde hij vrolijk, “wit verliest!”. Wanneer we hem duidelijk maakten dat dit zeker niet het geval is in een officiele partij, werden de gemoederen verhit. Bart Persoons als scheidsrechter vertelde hem dat hij hooguit twee extra minuten mocht krijgen voor deze onreglementaire zet, waarna Jeno wild begon te roepen doorheen de zaal. Benjamin Tonoli, die op dat moment zelf nog in hevige tijdnood verkeerde en zich niet meer kon concentreren, kwam van achter zijn bord om Jeno even op zijn plaats te zetten. Vanaf dan hield hij zich koest.
Jeno kreeg twee minuten bij op de klok en de partij ging verder. De tijdsdruk werd Stijn te veel en hij gaf de remise uit handen. Zijn tegenstander kon een dame terughalen en Stijn had enkel nog een paard. Beide spelers hadden nog zo’n 30 seconden (het was ondertussen 20u00) en Stijn werd na zo’n 6 uur schaken mat gezet. Hard.

Bernard Lacrosse (1781) – Sven Cuyt (1694)
Onze tweede invaller was Sven (ja, nu dat hij in de eerste ploeg speelt is het niet meer Svenneke). Toen ik ergens halverwege kwam kijken naar zijn stelling begon die er meer en meer tactisch getint uit te zien. Dat komt dus wel in orde met zo’n rekenkanon als Sven. Wanneer het tactisch spervuur losbarst, ziet Sven echter over het hoofd dat zijn toren op f8 blijft hangen. Hij verliest een kwal tegen een pion. Gelukkig heeft hij nog een les in schwindelen gekregen van mij (dat ze dat nog niet in die stappenmethode van Brunia en Van Wijgerden hebben ingevoerd: schwindelen + hout). Zijn tegenstander maakt de fout om in een schelp te kruipen en af en toe eens te komen piepen of de stelling al wat eenvoudiger is geworden. Sven komt aanstormen met twee gedekte vrijpionnen en al gauw wordt duidelijk dat deze niet meer te stoppen zijn. 0-1
 
In totaal dus 5.5 – 2.5 voor Leuven.
Met een voorlopige 3de plaats in de rangschikking lijkt Leuven een ploeg waar rekening mee dient gehouden te worden!

Verslag: Jonas

Reacties (9)

Michiel - 24 oktober 21.59u.

Een alternatief: volgend jaar laten we Maarten W tegen Jeno spelen ? ;)

arnaud - 18 oktober 10.20u.

jaja, ik zal wel mee gaan eten, ik spaar mijn krachten voor de uitmatchen!

Steff - 17 oktober 19.56u.

Tsja Arnaud, dan moet ge blijven tot het einde om dat allemaal te weten. Kunt ge in ene keer eens mee gaan eten!

Steven F. - 17 oktober 14.38u.

Met een tegenstander als Jeno is het idd gemakkelijk, kijk naar met welke (pardon my french) banale tegenstanders wij het moeten doen!
Ploeg 1 mag deze verslagronde winnen, na ronde 11 zal het anders zijn!

arnaud - 17 oktober 10.46u.

verdorie Jonas, ik moet het toegeven, een goed verslag :-) Maar ja, als ge natuurlijk beschikt over zo een suculant verhaal waarbij 'dear Jeno' toch wel opnieuw tegen Stijn moet ... hoe geniaal eigenlijk en dat dan nog verliezen ook ... het staat dus 1-1 zonder vuistslag tussen Jeno en Stijn. Ik heb nu toch wel pijnlijke spijt dat ik dat heb gemist! En Benjamin, werd die zo echt kwaad en zo? Schitterend!

Steven F. - 17 oktober 09.59u.

Jeno speelde vorig jaar bij Europchess, misschien wordt hij bij elke ploeg buitengesmeten na 1 jaar.

Roel - 16 oktober 16.25u.

Ik had een klein plusje uit de opening. Mijn tegestander speelt een breekzet die hem actieve stukken maar een slechtere structuur geeft. Ik mis een sterke profilactische zet waarna grote complicaties overmijdbaar zijn. Zelfs Houdini moet een tijdje rekenen om ze de baas te kunnen. Uiteindelijk geeft hij zijn zegen aan de variant die op het bord kwam en is het enkel nog de vraag of wit dan wel zwart eeuwig schaak geeft.

Misschien ook nog vermelden dat door Carlos' remise al snel de tussenstand van een dominante 4-1 naar een onoverbrugbare 4.5-1.5 werd gebracht, en we ons dus onbezorgd konden gaan vermaken met olijke Jeno en schurken van de promotieploeg.

Thomas - 16 oktober 14.56u.

Haha; Epic dat Stijn opnieuw tegen Jeno mocht. Make mental note: volgend jaar aftoetsen bij Boitsfort in welke ploeg en op welk bord Jeno speelt, zodat we opnieuw Stijn kunnen tegenprogrammeren :-)
Enne ... het lijkt wel goed te gaan met die eerste ploeg, maar wel oppassen want hun kapitein is al zijn kruit aan het verschieten is in het maken van de verslagen. In het woord delegeren zit eren!

Bart P - 16 oktober 14.06u.

het zag er even naar uit dat Jeno door zijn vlag kon gaan (nog 6 sec op het laatst)
dat zou pas een schouwspel zijn...


ter info enkele nuttige links:
http://www.frbe-kbsb.be/nl/articles/faq-nationale-interclubs
http://www.frbe-kbsb.be/sites/manager/Regles%20du%20jeu/Fide%20regels%202009.pdf

Reageren