Naar inhoud

09-02-2014NIC R9: Verslag ploeg 2

Het gelijkspel van de vorige ronde zorgde ervoor dat de promotiestrijd nog wijd open was. We bleven favoriet, maar hadden een zwaarder parcours dan de concurrenten en een minimale voorsprong van 1 matchpunt op 2 ploegen.

De eerste opdracht was winnen van Leuze, de 4e in de stand. Zij volgden op 2 matchpunten en konden bij winst ook nog hopen op promotie als beste tweede (ook de reeks winnen was nog mogelijk, maar dat zouden ze niet in eigen hand hebben). Ze kwamen met hun vaste opstelling; wij waren licht verzwakt en op papier wel favoriet maar groot was het verschil niet. Het werd dan ook een spannende match.

De tegenstander van Arnaud deed een beetje gek in de opening. Hij was al een paar minuten te laat en dacht ook nog eens 20 minuten na over zijn eerste zet. Achteraf bleek dat hij twijfelde tussen twee scherpe systemen die hij allebei heel goed beheerste. Na die eerste zet speelde hij inderdaad een 10-tal zetten à tempo met daarbij een pionoffer. Arnaud leek het echter goed op te vangen.

Bij Steff kwam er een platte opening op het bord waarin zwart snel gelijk kon trekken; er werden ook al snel een paar stukken geruild. Wit moest nog kiezen naar welke kant te rokeren, maar hield zijn mogelijkheden open.

Bij Sloot waren de rokades sneller uitgevoerd: wit lang, zwart kort. Zwart stormde naar voor op de damevleugel, Sloot bouwde rustig op op de koningsvleugel en deed ook nog een paar vertragingsmanoeuvres op de damevleugel. Het zag er creepy uit, maar Sloot leek alles onder controle te hebben.

Sven kreeg met zwart ook al snel een gelijke stelling. Wit had het loperpaar, maar de actieve zwarte paardjes in het centrum waren zeker genoeg om dat te compenseren. Wit ruilde ook nog eens de torens over de d-lijn, waarna het eindspel echt wel gelijk stond. Sven weigerde remise onder het motto: als ik dat wil kan ik altijd nog wel remise maken.

Ondertussen bleef de tegenstander van Arnaud heel actief spelen. Wit kon een overrompeling vermijden, maar moest toch enkele concessies doen. Met de evoluties op de andere borden in het achterhoofd, plaatste Arnaud een strategisch remise-aanbod, dat na niet al te lang denken aangenomen werd.

Ondertussen kwam er een orkaan over het bord van Steff. Wit koos uiteindelijk voor de lange rokade en er werden nog wat lichte stukken geruild; naast alle zware stukken bleven ook lopers van verschillende kleur over. Met tegengestelde rokades begonnen beide spelers dan ook naarstig naar mat te werken; de vraag was wie het handigste de aanval en de verdediging kon combineren. Duidelijk was het allerminst.

Romain had zijn initiatief op de koningsvleugel weten uit te bouwen zonder dat zwart vorderingen had kunnen maken op de damevleugel. De witte stukken kwamen dichter in de buurt van de zwarte koning, maar het was nog niet duidelijk of ze erdoor konden komen en de tegenaanval op de damevleugel moest ook nog steeds in 't oog worden gehouden.

Sven had handig gebruik gemaakt van de tijdnood van de tegenstander om in een gelijk eindspel twee pionnetjes mee te snoepen. Dat had ruim voldende moeten zijn, maar een moment van concentratieverlies reduceerde de voorsprong naar 1 pion, al een stuk (euhm, een pion dus) minder duidelijk.

De volgende beslissing die viel was bij Steff. Hij was iets handiger dan de tegenstander en kon uiteindelijk een beslissende dreiging in de stelling brengen. Gezien de stand op de andere borden zou hij ook tevreden geweest zijn met een eeuwig schaak, maar dat heeft er nooit ingezeten; winnen was de enige manier.

Een beetje later was het bij Sloot ook duidelijk. Er werd een stuk gewonnen, maar de tegenstander prefereerde een dame te geven tegen een toren. Dit leek een goed idee, om nog meer dreigingen erin te kunnen houden. Deze werden echter vrij eenvoudig geneutraliseerd door Sloot, om uiteindelijk toch met een paard en een paar pionnen tegen een paar pionnen te moeten winnen. De tegenstander probeerde lang en had nog enkele venijnige truken in zijn mouw zitten, maar Sloot is niet gisteren geboren en tikte het punt binnen.

Op dat moment waren beide spelers van bord 4 aandachtig die partij van bord 3 aan het volgen. Wit had remise voorgesteld en dit zou een goed resultaat zijn voor ons als Sloot niet verloor. Toen de tegenstander van Sloot opgaf, nam Sven het dus aan om de 3-1 zege te vervolledigen. De eerlijkheid gebied om te zeggen dat het paardeindspel met 2 tegen 1 pionnen op dat moment waarschijnlijk al niet meer te winnen was.

De twee concurrenten hebben ook gewonnen en blijven op 1 matchpunt. Meer zelfs, eentje ervan heeft de achterstand in bordpunten tot 1 overwinning kunnen reduceren na een 4-0 deze ronde. (Zucht. Ik wil eigenlijk zeggen: 1 bordpunt achterstand, maar het zijn er in de telling dus 2, wat het verschil is tussen een overwinning en een nederlaag.) Enfin, dit wil zeggen dat twee ploegoverwinningen nog nodig zijn om de promotie veilig te stellen; het blijft spannend!

Verslag: Steff

Reacties (8)

?????? - 10 februari 15.40u.

vraag het anders aan de vele vraagtekens????????

!! - 10 februari 14.12u.

! Ik vraag mezelf eigenlijk af! waarom ik zoveel uitroepingstekens moet gebruiken!!! ?

Thomas - 10 februari 14.11u.

Ah les gars! Bien faits! Ik ben me al aan het klaarstomen om volgende keer mijn mannetje te staan op bord vier. Of drie? En ik beloof deze keer ni te zen te zen!

Steven F. - 10 februari 13.06u.

Tenzij we de volgende keer met 2-2 verliezen, maar die kans is klein.

Roel - 10 februari 11.58u.

Als je met 3.5-0.5 gelijk speelt, blijf je altijd eerst.

Steven F. - 10 februari 11.00u.

Als ze met 3-1 winnen en wij spelen gelijk dan is de stand volkomen gelijk. Indien ze met 2,5-1,5 winnen en wij spelen gelijk dan staan we nog altijd een bordpunt voor.

We zijn er dus idd in geslaagd het spannend te houden :-)

Filip - 10 februari 10.58u.

Is er een wiskundige in de zaal?

arnaud - 10 februari 09.58u.

Steff, ik snap het nog niet van die bordpunten ...
Zijt ge nu aan het zeggen dat ze dus een bordpunt voorstaan nu en dat we bij gelijk spel dus achter hen komen te staan?

Reageren