Naar inhoud

17-03-2014NIC R11: Verslag ploeg 1

Vier weken geleden:

Een goudlijster schrikt op door het kenmerkende geluid van krakende sneeuw onder snelle voetstappen.  Een koerier trotseert de Zweedse taiga met in zijn hand een opgerolde brief, voorzien van een authentiek zegel van de hertog van Brabant. De brief dient zo snel mogelijk bezorgd te worden aan groot-generaal Ralf Åkesson. Bij valavond komt de man aan bij het fort van Ralf. Uitgeput brengt hij verslag uit. Of de wachter deze brief onmiddellijk aan de generaal kan geven? En of hij misschien wat te drinken kan krijgen voor de barre rit terug?

Vanuit zijn met fluweel beklede troon verbreekt Ralf het zegel. De brief is afkomstig van de kanselier van Brabant. Zijn kompanen uit de Nederlanden lijken in gevaar te verkeren. Er woedt al enige tijd onrust in het hertogdom Brabant. De Brusselse ketten bereiden onder Franse invloed een aanval voor op Leuven om het strategische knooppunt onder Frans bewind te krijgen. Ralfs ogen knijpen zich langzaam toe en met gebalde vuist legt hij de brief neer.
“Hoefsmid, besla de paarden! Kok, leg een proviand aan! Bij zonsopgang vertrekken we richting Leuven...”

Vorige zondag, 04u00 lokale tijd:

Als schimmen in de nacht zijn de Brusselaars Leuven binnengevallen. Een aantal van de beste pelotons uit het Vlaamse leger worden ingezet om de aanval te stoppen. Benjamin Tonoli, officier van één van de beruchtste pelotons, ziet zijn positie stilaan verslechteren maar zijn manschappen houden voorlopig nog goed stand. Eentje is zelfs bereid zich op te offeren om wat extra aanvalskansen te creëren. Net op dat moment begaat Benjamin een capitale vergissing. De Brusselaars maken hier gretig gebruik van om de solide stelling uit elkaar te rijgen en even later moet Benjamin capituleren.

Patrick Delanoeije krijgt het slechte nieuws van Benjamin te horen: de Brusselaars zijn door één van de belangrijkste verdedigingslinies gebroken en zijn nu doorgestormd tot aan de stadsring van Leuven. Als ze éénmaal tot in het centrum kunnen geraken, is alles verloren. Patje begeleidt zijn troepen naar één van de waltorens om het centrum te verdedigen. Met getrokken zwaard loopt hij langs de stenen omwalling, op zoek naar de vijand. Plots duikt er een onbekende gestalte op die, net als hij, rond de muren aan het sluipen is. Met een bliksemsnelle beweging overmeestert Patje de onbekende man en houdt zijn zwaard tegen de keel van de tegenstander. “Schild ende vriend!” roept hij om te achterhalen of hij met vriend dan wel vijand te maken heeft. Zijn tegenstander is echter perfect tweetalig en herhaalt de strijdkreet zonder slag of stoot. Verward versoepelt Patje zijn greep op de tegenstander en in een onbewaakt moment krijgt hij een dolk in zijn buik.

Met het verlies van Patje krijgen de Brusselaars plots vrij spel: de waltorens worden al gauw ingenomen en Franse troepen beginnen aan hun invasie van Leuven. Het hele centrum van Leuven vult zich met de onmiskenbare geur van rode wijn en croissants.

De veldslagen zijn nog niet afgelopen wanneer de eerste Fransen reeds beginnen te feesten om hun overwinning te vieren. Al dansend op het bekende schaaknummer “Alors on pense” schertsen zij hun superioriteit over het zwakkere Leuven. Het feestgewoel wordt echter abrupt verstoord door een allesoverheersend kabaal. Het lawaai wordt steeds luider en luider, alsof het dichterbij komt. De grond onder de voeten van de feestgangers begint te daveren. Een wachter slaat plots alarm: “Il arrive un cavalerie!”

Een leger van meer dan 100 ruiters, onder leiding van Ralf Åkesson, komt in draf aangereden. Ze vermoorden iedereen die in hun weg loopt. De vlotte winst van Ralf geeft nieuwe hoop aan de overgebleven Leuvense strijders. Carlos Oliva Olave wint zijn veldslag en ook Roel Goossens heeft geen problemen met zijn tegenstander. Langs alle zijden winnen de Leuvenaars opnieuw terrein en de stand is nu 3-2 voor Leuven.

Maurice Peek bevindt zich in een penibele situatie: in de eindfase van zijn strijd bezit hij nog één paard maar de tegenstander heeft een loper en er staan nog soldaten aan beide kanten van het bord. Terwijl iedereen de hoop al lang heeft opgegeven, blijft Maurice dapper verder strijden en na een lang en complex gevecht weet hij de veldslag in een impasse te laten eindigen.

Marc Weiler ontmoet zijn gelijke in een taaie senior: zijn extra soldaat in de eindfase kan het verschil jammer genoeg niet maken. Geert Leunis wurgt dan weer op typische Leunis-wijze zijn tegenstander langzaam maar zeker dood. Een knappe 5-3 overwinning is het gevolg!

Hiermee is de Franse aanval succesvol onderdrukt en de Leuvense troepen verzamelen zich in Ons Huis om hun overwinningen te vieren. De wijn vloeit rijkelijk en er wordt brood verdeeld onder de soldaten. Terwijl er nog druk wordt nagepraat over de glorieuze zege, kondigt Carlos zijn vertrek aan uit het Leuvense. Wij zullen zijn strijdvaardigheid zeker missen in onze volgende confrontaties bij het begin van een nieuw schaakseizoen...

Verslag: Jonas

Reacties (8)

arnaud - 17 maart 17.51u.

de kers op de taart gezet, Jonas :-)

Michiel - 17 maart 15.28u.

Het beste verslag is duidelijk tot het laatste gehouden! zieklachen :)

Thomas - 17 maart 14.41u.

Leuk gedaan! Als je geen tijd hebt gehad om naar de stellingen van je ploegmaats te kijken, kan je het verhaal altijd zelf verzinnen :)

Bart V.P - 17 maart 14.25u.

Je moest echt eens gaan schrijven ,
Ik zie hier voor jouw toekomst in!
proficiat!

Koen D - 17 maart 11.27u.

We kijken uit naar Jonas' volgende historische schaakroman!

Gratis wijn voor alle helden die niet sneuvelden!

Bart P - 17 maart 11.07u.

Schitterend verslag!

Joris - 17 maart 09.47u.

OK, dit was echt wel een leuk verslag :-). Proficiat trouwens!

Reageren