Naar inhoud

16-09-2008De voorzitter blikt terug op de barbecue

Intussen is onze jaarlijkse barbecue alweer voorbij. Na een aarzelende start werd het een wervelende avond. Bram Vermeulen stelde huis en tuin op de ’s Hertogenwijngaard ter beschikking. Voorwaar een mooie locatie met uitzicht over Leuven. Arnaud verbaasde de voorzitter met zijn tot in de details verzorgde voorbereiding (bestellingen, lijsten, lijsten en zelfs deadlines, geef toe; wie had dat gedacht?). Bovendien ontpopte Arnaud zich als een vaardige chefkok.

Karl en Fulco verdiepten zich onder Arnaud’s vakkundig commando in de groentenbranche en bijhorende pastabereidingen. Voor Fulco ging hierbij zeker een nieuwe wereld open. Voorwaar, wij willen hier niet aan kwaadsprekerij doen maar wij kennen mensen die het leidersschap en de werkkracht van Arnaud anders zouden inschatten.

Ida deed het anders. Zij maakte tussen de deadlines van haar werk door de groentesalades op haar eentje. Wij menen te weten dat ze afgezien heeft, omdat ze dit werk alleen op zich nam, al zal ze dit gewoontegetrouw niet toegeven. Tja, vasthoudendheid heeft zijn prijs.

Profylactisch tegen nacht en ontij, en omdat dit nu éénmaal een aparte sfeer geeft werden de partytenten opgericht. René kon zijn ziekelijke neiging om te onderwijzen niet helemaal van zich afzetten zodat Bram als loopjongen gedeklasseerd werd. Het noopte Bram tot enkele fundamentele vragen over het nut der dingen.

Kwam de swung in de vooravond wat langzaam op gang, dan werd dat snel gecompenseerd door gelach, anekdotes, geanimeerde gesprekken en vooral blufferijen die meestal een einde namen bij het schaakbord. Schakers menen nu eenmaal dat daar de waarheid naar boven komt. Niets werkt er kalmerender op deze speelzieke, jong gebleven mensen (wij durven het predikaat kinderen niet in de mond te nemen).

Eénmaal de avond ver gevorderd was, kalmeerden de gemoederen en gingen de gesprekken er gemoedelijker aan toe. De bestuursleden zagen dat het goed was.

Plots was dit toch weer teveel gevraagd. Onder impuls van een hele schare verlopen, zelfs een verloren gewaande, en wellicht allemaal te jonge schakers ontspon er zich een waar pokertornooi. Het gebluf uit de vooravond was niets vergeleken met de intimidatie en het bedrog dat zich onder en boven de tafel afspeelde. O tempora, o mores. Wat nu met onze jeugd?
‘Het bestuur’ dat in doordeweekse omstandigheden de zuiverheid van de schaakleer nastreeft en geen dwalingen toestaat, wist zich niet meteen raad. Al willen wij onze hand er niet voor in het vuur steken dat zij, opgedweept door de ambiance, zich in deze kwestie geheel afzijdig hielden.

Bedankt aan alle medewerkers!

René

Reacties (2)

Arnaud - 23 september 17.22u.

Meneer Creemers weet het zo handig te zeggen dat ge u nog schuldig zou voelen als ge lastig op hem zou worden !

Bedankt trouwens René voor de hulp tijdens het organiseren van de barbecue (moet ik hier ook beginnen over loopjongen en zo ? ;-)

Joris - 17 september 11.24u.

Hoeveel volk is er nu uiteindelijk ongeveer geweest? Viel best wel mee zeker?

Reageren